Άγχος

Αγχώνομαι και τρέχω. Βιάζομαι. Θέλω να φτάσω από εδώ, εκεί. Χωρίς διαδρομές.
Να τα καταφέρω αμέσως. Να μη θολώνει το μετά.
Διάολε. Δεν μπορώ να προσπαθώ. Σπάω.
Δεν μου αρέσει η διαδρομή –εκτός από τις Κυριακές.
Τότε, δεν γκρινιάζω και δεν θέλω ποτέ να φτάσω εκεί.
Θέλω να μείνω στο ενδιάμεσο και να παγώσει ο χρόνος.
Έστω και με φθαρμένα γόνατα. Ή χωρίς χέρια.
Να είμαι χωρίς να θέλω να φτάσω κάπου.

Την Κυριακή να έρθεις. Να πάμε στην παραλία μια βόλτα που δεν θα τελειώνει ποτέ…

Εσύ θα υπάρχεις δίπλα μου
Κι εγώ θα γίνομαι παιδί
που χάνεται στα χέρια σου

Ξανά και ξανά

Advertisements

Βύρων Λεοντάρης – Ο σταθμός (απόσπασμα)

Μόνος κι άλλος κανείς εδώ

με το μέτωπο κολλημένο στις ράγες

να λογαριάζω τα σάπια βαγόνια

εδώ κι όχι αλλού, καμιά υπεκφυγή γι αλλού

τα τρένα όλα φευγάτα

κι οι μέρες μας ατέλειωτες…

 

angiephotogrpahy

Χορεύοντας

Κάθε ανάσα μου
πεθαίνει στο δέρμα σου
Μια φλόγα σβήνει
την ώρα που μια μπαλαρίνα
χορεύει στο ρυθμό τής φλεγόμενης μνήμης σου
Κεντημένα απ’ άστρα φιλιά
σ’ ένα βαθύ σκοτάδι.
Μην ξεχνάς να ζεις και στο φως
Η μπαλαρίνα θα χορεύει ακόμα
την ώρα που ο Leonard Cohen
θα τραγουδάει για τον χορό του τέλους
Dance me to the end of love
Και κάθε ανάσα μου
θα σε συναντάει για πάντα
σε έναν κύκλο ατέρμονης μουσικής·
σ’ έναν χορό
ακόμα και με τσακισμένα πόδια.

Νέο Έτος

Τον τελευταίο χρόνο η δημιουργικότητά μου περιορίστηκε στο να τραβώ φωτογραφίες και να παρατηρώ τις ζωές άλλων. Κάποτε θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφει πολύ· μα τον χρόνο που πέρασε η ανάγκη αυτή υπήρξε σπάνια. Κι αν γκρίνιαξα που δεν ήμουν αρκετά δημιουργική, ήταν ψέμματα. Δεν έπαιξα πολύ κιθάρα αλλά άκουσα πολλή μουσική. Έβγαλα πολλές φωτογραφίες και έκανα βόλτες με ανθρώπους που αγαπώ. Δεν με ενδιαφέρει φέτος να δημιουργήσω κάτι περισσότερο, απλώς στο τέλος να έχω κάτι παραπάνω από «έφερα εις πέρας τις υποχρεώσεις μου» — χωρίς να τις παραμερίσω βέβαια.

Καλή μας (δημιουργική) χρονιά!